Reklama
  • Piątek, 19 sierpnia 2016 (14:01)

    Operacja zaćmy – jak przebiega?

Wszczepienie sztucznej soczewki jest szansą na normalne widzenie.

Sześćdziesięcioczteroletnia pani Bogumiła trafiła do poradni okulistycznej z powodu stopniowego pogarszania się widzenia. Pacjentka podawała, że problemy ze wzrokiem zaczęły się już kilka lat wcześniej i polegały na stopniowym zamazywaniu się obrazu.

W czasie wizyty podawała, iż ma wrażenie, jakby patrzyła przez mleczną szybę. Zbadałam chorą i stwierdziłam, że jej soczewki są mocno zmętniałe. Rozpoznałam zaćmę. Pacjentka została zakwalifikowana do leczenia operacyjnego.

Jak się przygotować?

Reklama

Operacja zaćmy jest zabiegiem jednodniowym. To oznacza, że pacjent może zostać wypisany ze szpitala jeszcze tego samego dnia, w którym został jej poddany. Jeśli zostaliśmy zakwalifikowani do leczenia operacyjnego, musimy zgłosić się w wyznaczonym terminie do oddziału okulistycznego.

Wcześniej powinniśmy wykonać niezbędne badania: EKG, RTG klatki piersiowej, zestaw badań laboratoryjnych (możemy poprosić o skierowania lekarza pierwszego kontaktu).

Po przyjęciu do oddziału okulistycznego zostaniemy poddani kolejnym (bezbolesnym) badaniom, takim jak: pomiar ciśnienia wewnątrzgałkowego i wyliczenie mocy optycznej soczewki, którą planuje się wszczepić.

Przebieg operacji

Tuż przed zabiegiem operowane oko zostaje znieczulone przy pomocy specjalnych kropli. Pacjent musi przebrać się w strój operacyjny.

Następnie zostaje wprowadzony na salę operacyjną, ułożony na stole operacyjnym i podłączony do kardiomonitora (urządzenie do monitorowania czynności życiowych pacjenta). Okolica operowanego oka zostaje zdezynfekowana, a na jego twarz nałożona specjalna jałowa serweta – tak, aby widoczne dla lekarza pozostało tylko oko.

Personel dba, aby pacjent mógł w czasie zabiegu swobodnie oddychać. W trakcie operacji chory jest cały czas przytomny. Jeśli jednak nie chce słyszeć, co dzieje się wokół niego, może poprosić o podanie leku usypiającego.

Operacja usunięcia zaćmy trwa zaledwie kilka minut. Podczas jej przebiegu chory nie czuje bólu, choć może odczuwać dyskomfot związany z dotykiem (jeśli pojawia się wyraźny ból, trzeba natychmiast powiadomić o tym lekarza).

Operowane oko jest oświetlone jaskrawym światłem, co może być nieprzyjemne dla pacjenta. Lekarz wykonuje w rogówce ok. dwumilimetrowe nacięcie i delikatnie odchyla jej przednią komorę, aby odsłonić soczewkę.

Następnie wprowadza do niej specjalną ultradźwiękową sondę, przy pomocy której dokonuje rozdrobnienia i upłynnienia jej wnętrza. Kolejnym etapem jest odessanie zawartości soczewki i usunięcie jej resztek. Bardzo ważne jest dokładne oczyszczenie tylnej części środkowej komory oka. Po zakończeniu tego etapu do wnętrza środkowej komory oka wprowadzona zostaje zwinięta sztuczna soczewka.

Jest ona bardzo elastyczna i ma tzw. „pamięć kształtu”, dlatego po wsunięciu do oka rozwija się i uzyskuje swój pierwotny rozmiar. Po kilku poprawkach nacięcie zamyka się przy pomocy drobnych szwów. W czasie zabiegu operowane oko cały czas jest przepłukiwane.

Po jego zakończeniu na oko zakładany jest opatrunek, który zwykle może być usunięty już po kilku godzinach. Tego samego dnia pacjent, wraz z zestawem leków (m.in. krople z antybiotykiem, zmniejszające ryzyko infekcji), może być wypisany do domu. Po operacji nie można prowadzić samochodu, konieczna jest więc pomoc drugiej osoby.

Okres po zabiegu

Oko powinno w pełni wyzdrowieć w ciągu pierwszego miesiąca od zabiegu. W tym czasie należy unikać dużego wysiłku fizycznego, jednak można wykonywać normalne ruchy głową i schylać się.

Dopuszczalne jest także dźwiganie przedmiotów o wadze do 4 kg. Niewskazana jest natomiast jazda na rowerze czy bieganie.

Widzenie w ciągu 4 tygodni od zabiegu nie jest jeszcze w pełni ostre: mózg przez pewien czas będzie „uczył się” współpracy z nową soczewką wewnątrzgałkową.

Przystosowywanie potrwa kolejne 2 do 4 miesięcy, po upływie których pacjent będzie czuć się i widzieć bardzo dobrze. Osobom po operacji zaćmy, którym dokucza zespół suchego oka (suchość, ból, brak łez), lekarz może przepisać łagodne krople lecznicze. Po miesiącu należy przyjść na wizytę kontrolną. Jeśli konieczne jest przeprowadzenie zabiegu na drugim oku, to prawdopodobnie dojdzie do tego nie wcześniej niż za miesiąc.

Jeśli natomiast wszczepiono soczewkę jednoogniskową, a zabieg na drugim oku nie będzie przeprowadzany, w tym czasie można dopasować nowe okulary lub soczewki kontaktowe. Wzrok powinien być optymalny po 6 miesiącach.

Nie ma już żadnych ograniczeń dotyczących wykonywania konkretnych czynności. Po roku od zabiegu, a następnie regularnie raz na 12 miesięcy, należy wykonać kompleksowe badanie oka u okulisty.

Pierwsze próby

Rozpoznanie zaćmy jest proste – nie wymaga skomplikowanych badań.

Pierwszą operację zaćmy przeprowadził ok. 3000 lat temu indyjski lekarz Susruta. Zabieg był mało skuteczny, a technika na tyle niedoskonała, że często krótko po nim pacjent tracił wzrok na skutek zakażenia. Operacje zaćmy przeprowadzali także starożytni Egipcjanie, Grecy i Rzymianie. Pierwszy udany zabieg usunięcia zaćmy przeprowadził w XVIII w. francuski lekarz, który opracował swoją metodę – na prośbę tracącego wzrok młodego malarza.

Polegała ona na całkowitym usunięciu zmętniałej soczewki. Dopiero w 1952 r. wszczepiono pierwszą sztuczną soczewkę. Do tego czasu pacjenci po operacji zaćmy nosili grube szkła, mające skompensować im brak własnych soczewek. Obecnie operacja zaćmy jest najczęściej przeprowadzanym zabiegiem okulistycznym na świecie.

Kiedy należy pójść do okulisty?

Po pomoc do lekarza (specjalisty chorób oczu, wymagane skierowanie) powinniśmy zgłosić się najpóźniej wtedy, gdy pogarszający się wzrok zaczyna przeszkadzać w codziennych czynnościach. Możemy przez pewien czas zwlekać z leczeniem, ale ostatecznie jest ono nieuniknione, gdyż okulary i soczewki nie rozwiązują problemu zaćmy.

1. Wskazaniem do operacyjnego leczenia zaćmy jest stwierdzenie zmętnień w soczewce, które znacznie ograniczają naszą aktywność, na przykład utrudniają możliwość wykonywania pracy zawodowej.

2. Inne przesłanki do zabiegu to: związane z soczewką choroby oka, a także zaćma utrudniająca leczenie innych chorób narządu wzroku (AMD, czyli zwyrodnienia plamki żółtej, schorzeń siatkówki).

3. Ważne: przed kwalifikacją do zabiegu należy wykonać dokładne badanie ostrości wzroku w gabinecie okulistycznym.

Życie na gorąco

Zobacz również

  • Nie lubisz okularów, a używanie szkieł kontaktowych cię męczy? Sprawdź, jakie są najnowocześniejsze metody korygowania wad wzroku. więcej

Twój komentarz może być pierwszy

Zapoznaj się z Regulaminem
Wypełnienie pól oznaczonych * jest obowiązkowe.